ech be chrank. ond das scho set am zischtig mettag. aso eigentlech beni scho am zischtigmorge chrank gse, aber am mettag beni do hei. ond das esch ned ganz freiwöuig passiert. d chilene hei e chli e anderi istöuig zo chrank si aus mier schwizer. ech be do auso de däm zischtig a miner philo-lehreri verbiigloffe. ond si het gfrägt wis mer giengi, wimer das da so macht. do hanech äbe gseit das ech chli chrank sig, aber es sig ned so schlemm. das hed si aber gar ned beidrokt ond ech ha grad zo ere is büro mösse. de het si mier e tee abote, ech has de bemene wasser la si. de hani aues müese verzöue wasi de heig. drofabe het si gseit ech müesi hei, si lüti miner fameli a. ech: “nei das esch doch ned nötig. wäg dene zwe namittagsstonde blibi ez no da, ond so schlächt geits mer gar ned.” sie: “mou, du hesch fieber ond besch chrank, esch besser wänn hei geisch.” do hanech dänkt okay, wenns mi ombedengt wei hei schecke; ech ha nüd degäge.
s chrank wärde esch ja s einte (eher eifach) ond s gsond wärde eschs andere (da z chile eher schwerig). si hei nämlech da chli komischi heilmethode. wersch emmer gweckt, entweder wöu de victor hugo
is zemmer ie chont ond simon, simon rüeft (de rüefts de ou mängisch es paar bösi wort zrögg
) oder wöud söttisch ga ässe. ässe het eidütig priorität. ond de verlange si vo der dass so vöu orangschesaft trenksch bes muesch ga chotze. aso ech weis ja ned öb mer vo däm gsond werd. ech weis nome, dass mer vo z vöu orangschesaft grauehaft de schiiser öberchont. ond so seckli ez es paar mau am tag ufs wc, emmer i de hoffnig, dass es ned bsetzt esch, söscht hätti es problem 
ond de weis di di ganz zit met medikamänt voupompe ond mini gaschtmueter het gseit, dass wänns ned besser wärdi gienge mer zom dokter ond dä gäbi mer de e grossi sprötze is födli ond de wärdis de scho guet.
¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡ mier geits scho vöu besser !